Prawo wyborcze dla kobiet
Prawo wyborcze dla kobiet oznacza, że pełnoletnie obywatelki danego kraju mają co najmniej możliwość oddawania głosu w wyborach, w szerszym znaczeniu, że mają te same prawa wyborcze, co mężczyźni.
Walka o prawa wyborcze dla kobiet rozpoczęła się już w XVIII wieku, początkowo prowadzona była przez sufrażystki. Pierwszą “współczesną” wojowniczką o prawa wyborcze kobiet była Olympia de Gouges, którą ścięto 3 listopada 1793 za przygotowanie w czasie Rewolucji Francuskiej “Deklaracji Praw Kobiety i Obywatelki”. Przed I wojną światową o prawa wyborcze walczyły sufrażystki.
W Polsce kobiety uzyskały prawa wyborcze po odzyskaniu suwerenności w 1918, tj. 28 listopada 1918 roku dekretem Tymczasowego Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego. Dekret Naczelnika Państwa o ordynacji wyborczej do Sejmu Ustawodawczego stanowił, iż “Wyborcą do Sejmu jest każdy obywatel Państwa bez różnicy płci” oraz “Wybieralni do Sejmu są wszyscy obywatele (lki) państwa posiadający czynne prawo wyborcze”; postanowienia te zostały utrzymane przez konstytucję marcową.
Frazy:
- prawa wyborcze kobiet
- Kraje bez praw wyborczych dla kobiet
- prawo głosu dla kobiet
- 11 listopada kobiety otrzymaly prawa wyborcze
- prawa wyborcze kobiet konstytucje polskie